Bianca

Bianca ,,KRO- NCRV

Beste Bianca , mijn naam is Franciscus Jan Kroll, geboren in Rotterdam ,1-11-1952 thans woon ik al 19 jaar in de gemeente Poortugaal ,Kruisdijk 45,

Postcode : 3176pg .

Ik heb van dominee Visser van de Pauluskerk in Rotterdam een stage plaats gekregen als evangelist.

Tevens heb ik ruim een jaar lang iedere zondag aan de patienten van het psychiatrisch ziekenhuis Delta, Poortugaal, in de Kapel met pastoor van Dam en zijn vrouw Jo en andere dominee’s uit de bijbel mogen voorlezen.

Heel speciaal was toen ik op een zondag , allerheiligen ,1 november jarig was, nadat ik uit de bijbel had voorgelezen zong de hele kerk “lang zal hij leven “onvergetelijk

Ik heb mij tot de KRO-NCRV gewend omdat een regisseur van de desbetreffende omroep , Joel Batenburg ,een dokumentaire heeft gemaakt van een uur lang wat zeer goed beluisterd werd door de luisteraars.

De titel was “Vermoorde Onschuld

Het werd uitgezonden door de NCRV en ook apart door de KRO.

Ondergetekende heeft ook een boek geschreven “de Terugweg “wat verkrijgbaar was via boekhandelaars etc ook via Bol-Com uitgeverij “ the Free Musketeers

Ook op mijn website “ www.franskroll.nl “ kun je het downloaden.

Maar echter alles is achterhaald ,mijn manusscript komt volgend jaar uit.

Daarin word vermeld hoe de ware toedracht is van mijn familie Hoekstra, mijn zuster Els Kroll en haar man Piet Hoekstra hoe ze mij behandeld heeft.

En mede daardoor de schuldvraag wie er verantwoordelijk is geweest voor de dood van mijn baby Natasja

Een pil.

Mijn complete dossier wat ik pas in handen kreeg na veertig jaar waar ik het bestaan niet van wist., word ook openbaar ,80 bladzijden, dokumenten ondertekend door politie en getuigen, met handtekeningen.

Ik kwam toevallig achter het dossier doordat ik ,in het nieuws vernam ,ongeveer een jaar geleden in het jaar 2018 ,een taxi chauffeur heeft bij Schiphol ,een Japans paar in zijn taxi gekregen, voor een rit van een kwartiertje, vroeg hij ongeveer ruim 400 euro, het Japanse paar weigerde te betalen , hij , de taxi chauffeur gijzelde het Japanse paar , hij kreeg 9 maanden gevangenisstraf.

Toen ging er bij mij een lichie op ,in een oud krantenbericht ,1978, januari, met kopstuk

“ Taxi-chauffeur Kroongetuige “ wat ook afgedrukt staat in mijn boek, misschien was ik niet schuldig aan de dood van mijn acht maanden ,oude dochtertje ,Natasja.wat ik altyd gedacht heb

Ging het om geld, dwong hij , de taxi chauffeur, mij daarom terug te gaan met Natasja terug , 5 uren lang

om 1 uur s’nachts vanuit Delfzijl in de taxi naar Rotterdam terug in de klauwen van de pooier waarvoor ik op de vlucht was.

De pooier die mijn vrouw gepakt heeft.

Waarom wilde de taxi chauffeur al zijn geld hebben voordat wij bij het juiste adres waren ,we wisten niet waar wij waren in Delfzijl, ik wist alleen de naam van de straat ,het was pikdonker, we konden geen naambordjes lezen we wisten niet waar we waren ,ik dacht bij water,de haven.

Hij stopte de wagen en eiste geld volgens mij had ik slechts een paar gulden bij mij ,ik weet ook niet of ik uitgestapt ben.

Op het moment dat hij zijn geld niet kreeg ,pas daarna reed hij naar het politie kantoor toe.

Waarom niet eerder was het soms om het geld wat hij wilde hebben om het juiste adres,in zijn verklaringen na het delict vertelde hij ,dat hij een bundeltje bankpapieren kreeg en een paar gulden ,125 gulden.

Ik begreep later dat het om een vast bedrag ging van 400 gulden.

Had mijn ome Jan van Beek en tante Els ,mijn zuster Els Kroll en mijn moeder Hillechiena Kroll-Windt het geld wel ( 275 ,gulden) maar wilden zij het niet geven.

Mijn moeder en mijn zuster Els waren net een paar dagen op vakantie in Delfzijl, er even een paar dagen er tussen uit, mijn moeder had het erg zwaar, haar dochter Hilda, mijn zus was net overleden aan Leukemie ,heel tragisch, ze had een dochtertje Hillie ,haar vader heette Piet Reens.

Hilda was gescheiden van Piet

Mijn moeder woonde in de Busken Huetstraat 108 a , Rotterdam ,Spangen ,tegenover mijn huis waar ik woonde met mijn vrouw Minke Kroll- Mooldijk die in verwachting was van mijn tweede kind, Stephanie.met mijn eerste kind Natasja

Of hadden zij het geld niet, of werd ik verstoten door mijn familie, of werd er geprobeerd een regeling te treffen , of werd ondergetekende gekidnapt door de taxi-chaufffeur , ging het om geld.

Waarom heeft de taxi chauffeur de regeling die hem, als dit klopt, niet geaccepteerd ,dan was ik met mijn kind gered geweest ,want iedereen wist dat het voor de vader en zijn baby een onmogelijke taak was dit tot een goed einde te brengen want als de taxi chauffeur in Rotterdam zou zijn aangekomen om een uur of zes in de morgen midden in de winter twee januari, 1978 hoe had hij zijn geld dan willen hebben en wat moest ik dan met mijn baby doen op de plek waarvan ik dan gevlucht ben.

De taxi chauffeur had kunnen weten dat bij het vertrek uit Rotterdam dat er ergens iets niet klopte want de vader van het kleine kind was totaal ontreddend en in paniek.

Waarom ontfermden niemand zich over het kleine meisje.

Dit zijn de verklaringen, waar ik in het jaar 2018 om vroeg aan de rechtbank maar toen ik het dossier kreeg waarvan ik het bestaan niet vanaf wist, bleken deze verklaringen niet te zijn opgenomen te zijn in het dossier, herhaaldelijk ( email, in mijn bezit ) aan de strafgriffie in Groningen, erom gevraagd maar deze verklaringen zijn er niet in opgenomen.

Hoe heeft de rechtbank in Groningen mij kunnen veroordelen terwijl ze de urgente verklaringen van wat er gebeurd is bij mijn familie in de Ridenberg straat 23 ,1 januari 1978 in Delfzijl om een uur of 12 s’nachts.

In de verklaringen die ik uit het dossier haalde, heb ik de getuigenissen van de taxi-chauffeur, gelezen en voorgelezen en ondertekend door hem en de politie,dat hij leugens vertelde waarom ik met mijn kind gedwongen werd weer in de taxi in Delfzijl te stappen met dwang en drang terug in de klauwen van de pooier die in Rotterdam mijn vrouw gepakt heeft.

Het excuus wat de taxi chauffeur had, was dat hij het wel aandurfde ondergetekende met zijn kind veilig terug te brengen vanuit Delfzijl naar Rotterdam, want hij had de vader en zijn kind ook veilig gebracht van Rotterdam naar Delfzijl

Dus vanaf 6 uur of 7 uur ,s’avonds ,1 januari 1978 , vertrek uit Rotterdam, bij aankomst in Delfzijl , ongeveer 12 uur s’nachts, ik had er veilig moeten kunnen zijn maar om onduidelijke redenen weer gedwongen werd terug te gaan vanuit een plek bij mijn moeder en familie gedwongen terug 5 uur midden in de nacht in de klauwen van de pooier ,die mijn vrouw gepakt heeft, de taxi chauffeur loog, waarom hij mij terug dwong met Natasja ,hij heeft meerdere leugens verteld, zwart op wit, met handtekening van hem en de politie.

Hoe had de taxi-chauffeur zijn geld in Rotterdam bij aankomst een uur of zes in de morgen zijn geld willen krijgen.

En wat had ondergetekende met zijn kind moeten doen terug op de plek waar hij vandaan gevlucht was.

De taxi-chauffeur had bij vertrek uit Rotterdam kunnen weten dat er iets mis was met de man en kind die hij ging vervoeren nadat hij de klus overgedragen kreeg door een andere taxi- chauffeur wiens dienst er op zat.

Ondergetekende had slechts,bij vertrek uit Rotterdam midden in de winter slechts een dun shirtje aan, zonder bagage en zijn baby had ook nauwelijks iets aan, geen flesje met drinken, ondergetekende had alleen een pakje shag, zware van Nelle,bij zich.

Hoe had mijn baby het moeten overleven vanaf 7 uur s’avonds , 4 a 5 uur rijden in een taxi, vanaf Rotterdam in zeer slecht weer naar Delfzijl ,en met dwang en drang van de taxi chauffeur vanuit Delfzijl weer 4 a 5 uur terug naar Rotterdam .

Het kind was volkomen uitgedroogd zonder iets te drinken of eten zonder schone luier heel dun gekleed en hoe dan ,aangekomen in Rotterdam, hoe dan verder.

We waren uitgeput en de vader gek van angst.

Want ik weet niet, wat de politie in Delfzijl met mijn baby, op het politiebureau heeft gedaan en wat er in het huis van mijn familie is gebeurd met mijn baby, ik weet het nog steeds niet.

Mission Impossible

Op de terugweg stopte de taxi chauffeur nog een keer bij een benzine station ,ik moest toen met de baby achterin zitten waarop hij met hoge snelheid op een weg kwam heel erg smal zonder verlichting met links en rechts donkere kanalen ,pikdonker een lange streep met aan de horizon knipperende lichtjes ,rood ,geel en oranje, ik ben kleurenblind, plotsklaps ging hij met zijn hand naar het dashboard toe en opende het en legde een scherp voorwerp klaar een schaar of een wat ik dacht een stainley mes, ik dacht dat we richting Rusland gingen ,ik wist niet waar ik was en de taxi chauffeur dacht ik ook niet, ik wist toen dat de taxi chauffeur mij en het kind kwaad wilde doen ,ik hoorde gillende stemmen van “ je kunt nog geen eens een kind doden “

Waarop ik het kind bij de keel greep en aan het armpje draaide, de taxi stopte, hij sprong uit de taxi ,ik besefte wat ik deed en probeerde mijn fout te herstellen, ik probeerde met mijn kind uit de taxi te komen maar dat lukte mij niet wat er toen gebeurde weet ik niet precies maar de taxi chauffeur deed het rechter voorportier open en rukte het kind met mij of alleen het kind uit de taxi, volgens de verklaringen van de taxi chauffeur allebei uit de taxi, volgens mij rukte hij alleen het kind uit de taxi, toen ik eenmaal uit de taxi kwam zag ik het kind dood op de grond liggen toen sprongen alle knoppen bij mij.

We vochten beiden om het kind toen ik de taxi chauffeur met het kind in zijn armen zag staan omdat alles al kapot was sloeg ik het kind bij het hoofdje in blinde woede kapot tegen de grond, er kwam nog een auto hard aan rijden uit de tegenover gestelde richting ,ik trok nog bijtyds het kind weg voordat mijn kind overreden zou worden door de auto.

Uit het verhaal van degene die na het delict bij het kind was, zag hij ,volgens hem, dat het kind naakt op de weg lag, dat klopt niet toen ik het kind achter liet had het haar kleertjes nog aan.

Professor Beijaard van het Selectie Instituut in Utrecht, toen hij mij opzocht , hij kwam binnen ,ik had mijn handen onder de dekens, hij wilde weten wat ik er mee deed , ik mocht hem meteen niet, hij zei meelijwekkend dat het kind haar ogen miste, waar ik niets vanaf wist.

Later omdat ik er mee zat, in het Selecie Instituut , terwijl ik in de cel 13 zat ,sprak ik erover met een verpleegkundige met de naam Aart , ik vertelde mijn verhaal, Aart zei toen tegen mij als je de ogen van je kind opgegeten hebt , wat ik dus niet weet , zei Aart, dan heb je ze doodgewoon uitgepoept wat mij enigszins gerust stelde maar achteraf zit ik er nog steeds mee.

Vlak voordat ik het kind achterliet besefte ik dat alles kapot was ,ik hoorde luidkeels woorden als, NJET , het kind was dood , ik gaf met mijn rechter Oost-duitse laars met de hak van mijn rechtervoet een trap in haar gezichtje , alles was kapot en nog steeds weet ik niet wat er gebeurd is, ben ik verstoten, waarom kreeg ik “ Mission Impossible “ met mijn kind waarom ging het de doofpot in waarom ontbreken verklaringen wat er gebeurd is.

Waarom werd ik met dwang en drang de taxi in gewerkt en waarom ging de taxi chauffeur niet accoord met een regeling dat hij het resterende geld ,waar hij recht op had ,in Rotterdam via sociale dienst zou krijgen.

Waarom kreeg ik het dossier pas na ruim 40 jaar voor het eerst in handen.

Maar getuigenissen waar het mij omging ,wat was de rol van mijn familie, de taxi-chauffeur en de politie in Delfzijl, Ridenbergstraat 23 om 12 uur s’nachts ,2 januari 1978.

Uit de getuigenis van de buren ,in de Ridenburgstraat 23 waar ik met Natasja eerst binnenkwam ,waar ik dus verkeerd aanklopte heb ik het kind in de handen geduwd van de vrouw die daar woonde met woorden zorg goed voor haar, ik kreeg echter het kind weer terug in mijn handen gedrukt .

Uit de getuigenissen is ook gepraat dat het hoogst onverantwoordelijk was de vader met zijn baby terug te sturen , terug naar de plek waar vandaan hij met zijn kind gevlucht was

Er is ook gesproken dat de taxi-chauffeur zijn geld, volgens de taxi chauffeur nog zo’n 275 gulden, zou krijgen via de sociale dienst in Rotterdam.

Er werd ook aangedrongen om de vader ( ondergetekende, Franciscus met Natasja ) een nachtje te laten blijven met zijn kind.

Dit staat in het dossier alles is ondertekend door getuigen en politie maar niets word verteld wat er gebeurd is bij mijn familie die nacht 2 januari in het jaar 1978 bij hun adres.

Ik was dan van plan mijn vrouw Minke de volgende dag ook naar Delfzijl te laten komen.

Ben ik verstoten door mijn familie ,ging het om geld of werd ik gekidnapt ,ontvoerd door de taxi chauffeur dat hij zijn geld wilde hebben.

Waarom heeft niemand ,mijn familie ook maar een woord gezegd of verteld wat er toen die nacht bij mijn familie aan de Ridenbergstraat 22 of 23 in Delfzijl ,1 januari om 12 uur s’nachts in het jaar 1978 gebeurd is, waarom heeft iedereen dat doodgezwegen en kom in er pas na ruim veertig jaar, achter dat er een dossier van het delict bestaat ,ik heb nooit geweten van het bestaan ervan.

Hoe kon de rechter in Groningen mij veroordelen als de verklaringen van mijn familie en wat er precies gebeurd is bij de Ridenbergstraat 22 of 23 ,12 s’nachts in Delfzijl, 1978 ontbreken, niet zijn opgenomen in het dossier en waarom is er voor mijn verdediging niets met mij doorgenomen, dit dossier is volkomen nieuw voor mij.

Omdat ik dus wilde weten wat er gebeurd was bij mijn fam Verbeek in Delfzijl, 1 januari 1978 probeerde ondergetekende contact te zoeken met mijn zuster Els die toen ook aanwezig was bij mijn fam. in Delfzijl, 1 januari, 1978 ,omdat mijn fam Hoekstra ( zuster Els Hoekstra -Kroll ) plotsklaps alle verbintenissen hadden verbroken zonder geldige reden op mijn verjaardag ,1 november , ik voelde mij bij het opstaan beroerd en heb mijn fam. Hoekstra netjes opgebeld en verteld dat ik mij niet zo goed voelde dus afgebeld.

Hierna hebben de Hoekstra ’s alle contacten verbroken ongeveer 19 jaar geleden.

Ik heb de wijkagent Emy Kuivenhoven waar ik een goede relatie mee heb van Poortugaal, gevraagd en ook ongevraagd informant mee ben , gevraagd of zij contact met fam. Hoekstra wilde nemen .

Maar mijn zuster Els weigerde contact met mij te nemen, ze vertelde aan de wijkagent Emy Kuivenhoven , die ik had ingeschakeld omdat ik het adres niet kende van fam. Hoekstra, dat haar broer Franciscus haar adres kende ( email in mijn bezit van de wijkagente ) , maar dat loog ze, want als ik haar adres geweten zou hebben dan had ik direct met haar contact gezocht ,gelukkig kreeg ik via Tineke Janssen een telefoonnummer van fam. Hoekstra ,dus van Els, ik probeerde het telefoon nummer, ik had geluk, ik kreeg Els aan de lijn, er volgde een gesprek van bijna 22 minuten .

Ik heb het gesprek opgenomen met een dictafoon, wat ik ook, aan Els heb medegedeeld dat ik het gesprek opnam.

Ik ging toen nadenken, waarom mocht ik niet weten wat er gebeurd is bij mijn fam. Verbeek, 1 januari ,12 uur s’nachts, het jaar 1978 in Delfzijl.

Het kind is daar 10 minuten of een kwartier binnen geweest ,mag ik dan van haar weten wat ze daar binnen, in de Ridenbergstraat 23 ,Delfzijl gedaan hebben met mijn baby.

Ik maakte toen een optelsom .

Els, mijn zuster heeft mij de ene hel na de andere hel ,bezorgd

Mijn moeder had niets te vertellen bij mijn zuster Els , ik kan mij niet voorstellen dat mijn fam.met name mijn moeder en fam. Verbeek mij verstoten heeft daar hield mijn moeder teveel van mij en bovendien had ik een heel erg goede verstandhouding met ome Jan en tante Els.

Waarom werd ik dan toch de Hel met mijn kind in gejaagd.

Mijn moeder hield daarvoor te veel van mij

Als ik gekidnapt ,gegijzeld,ontvoerd werd door de taxi chauffeur waarom heeft mijn fam. dan niet ingegrepen..

Wilde de taxi-chauffeur dan zeker zijn van zijn geld ( achteraf bleek uit het dossier , een resterend bedrag van ongeveer 275 gulden ) .

Waarom ging hij dan niet accoord met de aan hem voorgestelde regeling er staat in het dossier dat daar ook over gepraat is , zonder dat ik het wist, dat hij het resterende geld in Rotterdam via de sociale dienst van Franciscus zou krijgen.

De politie stond er ook bovenop en greep ook niet in.

Iedereen was er mee eens dat het hoogst onverantwoordelijk was ,in 1 januari ,12 uur, s’nachts, 1978, in Delfzijl. om Franciscus met zijn baby terug te dwingen naar de plek waar

vandaan hij op de vlucht was.

Er werd ook aangedrongen Franciscus met Natasja een nachtje te laten blijven in Delfzijl.

Dit staat in het ruim 80 tellende dossier in mijn bezit.

Doordat ik de verklaringen niet in mijn bezit heb, wat er toen gebeurde in Delfzijl bij mijn fam. Verbeek.

Ik kan daardoor niet uitsluiten dat mijn kind Natasja toen zij een ongeveer een kwartiertje binnen was bij mijn fam. Verbeek dat mijn baby in het huis aldaar gestorven is en nadat ik toen het kind in mijn handen gedrukt werd , binnenshuis gestorven is spontaan of wat ik mijzelf niet kan voorstellen, verstikt is gesmoord is door iemand van mijn fam.

Maar door de houding van mijn zuster Els en dat ik het dossier pas na ruim 40 jaar in handen kreeg ben ik dus gaan nadenken en heeft mijn zuster Els als vanzelf zich verdacht gemaakt dat is de realiteit.

Waar was mijn zuster Els bij de zitting bij de rechtbank, toen ik moest voorkomen ,om te getuigen dat ondergetekende gekidnapt, ontvoerd ,gegijzeld is met zijn baby door de taxi chauffeur om geld waarom ging de taxi chauffeur niet accoord met de hem voorgestelde regeling dat hij zijn geld via sociale dienst zou krijgen.

Hoe wist mijn zuster Els en de anderen betrokkenen dat ik de baby gedood heeft en niet de taxi chauffeur want ondergetekende is direct na het delict platgespoten ( namen van het gif is bekend, staat in het 80 bladzijden van het dossier van de rechtbank.).

Toen ik na het verhoor in een cel gebracht werd heb ik met mokerslagen mijn hart proberen kapot te slaan totdat ik door uitputting in slaap viel

De hele nacht verhoord de volgende dag kreeg ik een jong meisje te spreken niet veel ouder dan 20 jaar, te spreken , een gesprek van niet langer dan 10 of 15 minuten en voor de rechter-commissaris fluisterde mijn advocate Wil van Houtum ,dat jonge meisje, in mijn oren bekennen een jaar cel niet bekennen 18 jaar cel

Had ik keus ,maar de ontlasterende verklaringen die een heel ander licht op het delict had moeten kunnen schijnen ontbreken in het 80 bladzijden van het dossier, van de rechtzaak, wat ik voor het eerst onder ogen kreeg, na ruim 40 jaar.

Waarom is mij dit allemaal onthouden.

Kreeg ondergetekende zijn kind dood in zijn handen gedrukt ,op 1 januari 1978 bij de Riidenbergstraat 23 ,12 uur s’nachts en werd ik toen door mijn fam. de Hel ingejaagd.in de klauwen van de pooier die mijn vrouw gepakt had.

Fam Hoekstra heeft achter mijn rug de erfstukken van de Kroll fam. gestolen , de TBS tyd had ik al een geruime tyd achter mij gelaten , ik was vrij , werd begeleid door de reclassering, meneer Berkhout , op een gegeven moment kwamen , Piet, de man van mijn zuster Els en Els bij mij zitten en vertelde mij dat ze met mijn moeder gesproken hadden en dat mijn moeder toen besloten heeft dat de twee stenen leeuwen, de erfstukken die mij bij mijn geboorte, altyd beloofd zijn door mijn ouders, naar de Hoekstra ’s zouden gaan dat heeft mijn moeder beslist zo vertelde de Hoekstra ’s aan mij om de lieve vrede liet ik het hierbij., doordat de verklaringen van mijn fam. ontbreken van mijn dossier van mijn delict en mijn zuster nooit gesproken heeft over mijn delict ,1 januari, 1978, in Delfzijl.

Werd ik argwanend.

Ze konden mijn moeder hebben ,dementerend, ziekte van Parkinson ,twee geamputeerde borsten ,vanwege Kanker, kunstheupen heel erg oud , kon nauwelijks lopen,heel erg gebrekkig.

Ze konden haar hebben.

Op zekere dag kwam , omstreeks dezelfde tyd toen ze de fam.Kroll erfstukken aftroggelde , ik bij mijn moeder op bezoek in de Bellamiestraat, ik schrok enorm ze was bezig haar kunstgebit te braden in de koekenpan,sudderend ,

Dit was mijn moeder die ze ,fam Hoekstra, mijn moeder, degenereerde

Op een andere dag kwam mijn familie Hoekstra weer bij mij zitten en vertrouwde mij toe dat ze een fam ,graf voor de Kroll familie, hadden gekocht voor veel geld ,ik vroeg toen belangstellend aan Els mijn zuster kom ik er ook bij te liggen waarop zij beiden antwoorden neen, Frans jij komt er niet bij te liggen.

Dit hadden ze ook achter mijn rug om gedaan.

Om de lieve vrede hield ik het hierbij.

Ondergetekende had erg slechte tanden, doordat ik dus 10 jaar lang TBS had gekregen, toen ik ontslagen was uit de TBS sloot ik mij aan , bij de toneel vereniging Octopus ,ik had zoveel gaatjes dat ik de tandarts in het Franciscus ziekenhuis in Rotterdam dwong mijn tanden operatief te laten verwijderen.

Toen ik na de operatie bijkwam was ik heel erg vrolijk ,totdat ik zo voelde het aan ,een mokerslag kreeg met een hamer.

Ondergetekende dwong de chirurg en verpleegkundigen in het sint Franciscus ziekenhuis in Rotterdam het infuus uit zijn arm te halen zoniet dan dreigde ik dat ik het zelf zou doen.

Ik moest wel naar mijn huis want ik had dieren thuis want ik dacht dat ik na de operatie direct naar mijn huis mocht gaan.

Maar de chirurg wilde mij nog een nachtje in het ziekenhuis laten blijven.

Doodziek vertrok ik uit het ziekenhuis met het openbaar vervoer ,40 graden koorts en een mond vol bloed met een tiental hechtingen in mijn mond..

Uiteindelijk belandde ik in het huis van mijn moeder ,de Bellamie straat waar ik mijn moeder aantrof en mijn zuster Els en haar vriend Pieter Hoekstra.

Ze stonden gereed om met zijn gedrieen naar Gouda te gaan,ik vroeg aan mijn moeder wat geld om eten voor mijn dieren in de eerste Schansstraat , Rotterdam te kopen.

Mijn moeder pakte haar portemonnee en gaf mij tien gulden of euro maar mijn zuster Els rukte het geld uit mijn handen ze was woedend met verwensingen aan mijn adres, mijn moeder stond erbij en durfde niets te zeggen .

Ze vertrokken toen Piet als laatste de deur achter zich wilde dichtdoen, schreeuwde Els, naar Piet, pak het paspoort van mijn moeder uit de la.

Ik zat verslagen op de bank ,Piet moest langs mij heen om het paspoort van mijn moeder uit een la te pakken ik durfde mij niet te verroeren want als ik hem had tegengehouden zou hebben dat was er een vechtparty ontstaan, ik durfde mij niet te bewegen, toen hij mij passeerde.

Waarvoor hadden zij het paspoort nodig van mijn moeder ,ik had er geen belang bij om iets met het paspoort van mijn moeder te doen,ik wilde geen kwaad.

Ik vond het achteraf vreemd waar hadden zij het paspoort van mijn moeder voor nodig.

Ik bleef achter helemaal kapot ,ik had nog een nacht in het ziekenhuis moeten blijven,maar ik moest voor mijn dieren zorgen, helaas.

Dit staat allemaal in mijn manusscript wat in 2020 openbaar word maar het dossier wat ik pas kreeg na ruim 40 jaar , word ook openbaar ,ik wist niet, dat , het dossier bestond, het dossier waar de regisseur Joel Batenburg over beschikte was anders dan het dossier wat ik na veertig jaar voor het eerst in mijn bezit kreeg.

Wat er met de inboedel van mijn huis is gebeurd in de Busken Huetstraat 89 a, benedenhuis nadat ik TBS kreeg, weet ik ook niet, wel toen ik na mijn TBS op visite was bij de Hoekstra ’s in Gouda vond ik wel mijn elpee ’s bij de platencollectie bij de Hoekstra ’s thuis.

Ik riep aan Els, ik zie mijn elpee’s erbij staan (oa. the Third van Soft Machine )

Ze riep terug, nee , hoor, dat zijn al mijn elpee’s, om de lieve vrede liet ik het hierbij.

Toen mijn moeder overleden was, ze verbleef in een verpleeg tehuis ,ik zocht haar trouw op, tot ik het bericht kreeg dat ze in coma lag , ze was aan een helft verlamd ,ze had door een val op haar hoofd een hersenbloeding gekregen,toen we bij haar bed stonden in het verpleegtehuis, met de familie werd besloten, het zuurstof bij haar weg te nemen waarmee ze beademd werd ,ze lieten haar versterven ,ik wist niet beter dan dat het zo moest, dat het zo gebruikelijk was.

Ik zat bij haar bed en hield haar hand vast ze was bezig aan haar doodsstrijd, ze ademde heel erg zwaar totdat haar hart het begaf ,terwijl ik haar hand beethad voelde ik een prikkel overspringen.

Jannie, mijn andere zuster maakte nog een opmerking toen mijn moeder net overleden was dat ik niet vreemd moest opkijken dat er nog een poepje uit mijn moeder zou komen ,en de ogen van mijn moeder moesten nog gesloten worden dat deed, geloof ik mijn zuster Els.

Ik ging helemaal van het verpleeghuis ,geloof ik met de naam , Rustenburg , in het centrum van Rotterdam, waar mijn moeder gestorven was naar Delta ,het Paviljoen , Dijkzigt waar ik tekeer ging als een gek, schreeuwend gillend de hele nacht door , gelukkig hielden ze ,de verpleegkundigen, mij ,mijn gang gaan.

Ik ben ze er nog steeds dankbaar voor met name de leidster mevrouw de Keizer.

In het weekend erop toen mijn moeder begraven werd bij de begraafplaats Crooswijk , Rotterdam ,na de plechtigheid in het verpleeghuis ,ik heb toen in de stad vlakbij ,het verpleeghuis ,heel veel bloemen gekocht voor de plechtigheid ,Mijn zuster Els en ondergetekende hebben nog een lied uitgezocht om me te zingen bij de herdenking , ik mocht van Els een lied uitkiezen ik koos het lied “ Welk een vriend is onze Jezus “’ dat zongen we dus.

Pieter Hoekstra sloeg nog een arm om mij heen, ik weigerde hem dat te doen ,de Judas.

Ron, mijn neef ging ook bijna uit zijn dak , ik weet niet waarom ,gaf hij mij de schuld van wat er in al die jaren gebeurd is ,deels wel mijn schuld ,maar de schuld van de dood van mijn dochtertje Natasja , ik zocht hulp werd de Hel in gejaagd was dat mijn schuld .

Mission Impossible

Ondergetekende heeft nog veel meer ernstige aanwijzingen dat de Hoekstra’s ondergetekende uit zijn op zijn geluk en gezondheid en zijn bezittingen en bovendien dat zij al hun fouten en gebreken in de doofpot willen stoppen.

Naderhand zal ik deze feiten uitgebreid laten uitkomen in mijn manusscript.

In mijn manusscript staat ook beschreven hoe ik behandeld ben door mijn arts IS ( Ineke Sterrenburg )

Die mij vergiftigd heeft ,ik heb alle bewijzen, een 17 tal opgenomen gesprekken met dictafoon, ieder gesprek ruim een half uur lang met directie van Delta, Antes, Parnassia,met professor Zietse, nefroloog, nierspecialist , Erasmus ziekenhuis, Rotterdam met professor Hovens, Delta ziekenhuis, psychiaters, huisartsen, nierspecialisten etc.

Ik ben 5 keer geweest bij het Medisch Tucht College in den Haag een keer om het dossier in te zien, twee keer in het vooronderzoek en twee keer in het Hoger Beroep in beide zaken.

Vanwege de nierbeschadigingen en het You Tube filmpje over Ruben.

Ik stond er helemaal alleen voor , ik heb de Deken uit Den Haag om een advocaat gevraagd, omdat mijn advocaat A.Quispel uit Oud Beijerland het compleet liet afweten ( Klacht over hem, ligt bij de Deken Rotterdam , ook op mijn website te lezen.)

Maar de Deken uit den Haag wilde mij niet aan een advocaat helpen ,dat was volgens de Deken ( emails in mijn bezit ) niet nodig

Ik slaagde er dus niet in om een advocaat te krijgen ondanks dat ik beide zaken goed had voorbereid werden beide zaken ongegrond verklaard.

Maar vreemd is dat in 2018 ,december ,ondergetekende een advocaat , meester Schwab kreeg opgedrongen,voor de rechter-commissaris voor de IBS en voor de rechtelijke machtiging.

Maar deze advocaat deed niets voor mij ,hij kwam binnen waar ik in het Zorgboulevard Kliniek van Delta,Antes,Parnassia , Rotterdam waar ik opgenomen was in december 2018, gaf mij een hand vervolgens haalde hij uit een al geopende grote envelope een paar velletjes papier las een paar zinnen voor, gaf zijn visite kaartje en ondergetekende gaf ook zijn visitekaartje met het verzoek naar mijn website te kijken tevens wilde ik hem mijn USB stick geven met alle gegevens van mijn dossier van mijn delict en alle gegevens die ik heb over mijn arts IS ( Ineke Sterrenburg) hoe ze mij behandeld heeft

Ook mijn manusscript ,een groot gedeelte staat erop ,160 bladzijden er komen nog ruim 75 bladzijden erbij.

Dus als hij er op gekeken had en naar mijn website dan had hij moeten concluderen wat er aan de hand was maar hij deed helemaal niets.

Hij , de advocaat ,meester Schwab weigerde echter mijn USB stick aan te nemen ( 64 gigabit )

Ik heb echter geprobeerd contact met hem te zoeken om mijn verhaal te vertellen hoe het kwam dat ik opgenomen ben geworden .

Maar ik kon niets uitrichten alle rechten van mij werden vertrapt.

Ik had geen tandenborstel,geen tandpasta, geen zeep, geen shampoo ,( allergies voor parfum , uitslag bij gebruik ) geen kunstgebit , geen leesbril , nauwelijks kleren , kon niet schrijven , ziekte van Parkinson , geen telefoon , geen internet, plus bovendien werd ik zwaar gedrogeerd overdag waardoor ik nauwelijks kon praten , getuige mijn PVP er Sander Janssen van Delta, Antes, Parnassia.

Door schuld van mijn behandelend psychiater Fred van Essen , Delta , Antes , Parnassia ziekenhuis, die enkele dagen voor mijn verjaardag ( 1-11-2018 ) acuut stopte met alle medicatie( clozapine, anti-psychoticum middel ) werd ik heel erg ziek , s’avond laat belde ik 112 op waarop een ambulance wagen kwam en ik werd opgenomen bij het Maasstadziekenhuis Rotterdam.

De ambulance medewerkers Jim en Katja verzuimden de belangrijkste middelen mee te nemen ,ik wist niet wat er zou gebeuren.

Ik had alles klaarliggen ,paspoort ,mijn portemonnee ,mijn medicijnen, mijn kunstgebit, in een kartonnen doosje ,mijn telefoon lag op tafel.

Ik verwachtte hulp te krijgen bij de ontwenningsverschijnselen van Clozapine, ik wachtte rustig af maar kwam tot de ontdekking dat ik opgesloten was.

Met buitensporig geweld door verpleegkundigen en ambulance medewerkers en politie werd ik meer dood dan levend afgevoerd naar de kliniek waar ik een heel ernstige klacht tegen heb. het Delta, Antes, Parnassia ziekenhuis in Rotterdam

Ik heb niet gevochten of gedreigd of wie dan ook geslagen of ook maar iemand een haar gekrenkt, ik hield mij voor de volle honderd % slap.

De ambulance-medewerker zei tegen mij dat hij van zijn superieuren opdracht had gekregen om mij af te voeren ,dood of levend.

Toen ik afgevoerd werd in een ambulance met politie begeleiding , meer dood dan levend kreeg ik ook nog handboeien aan terwijl ik al veelste hard op het brancaar zat vastgesjord.

Uiteindelijk belandde ik in een separeer , ik hoorde gillende stemmen, Frans, ben je er nog terwijl mijn ogen wegdraaiden en ik half bewusteloos raakte, ik stamelde nog , Susanne Zwarts, slachtoffer van een groepsverkrachting in Spanje werd depressief opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis en stierf uiteindelijk door zelfmoord in een politiecel of isoleercel.

Ik verwachtte in de cel waar ik lag ook te zullen gaan sterven

De directeur van het psychiatrisch ziekenhuis de heer Prins waste zijn handen in onschuld hij erkende dat zij ,het ziekenhuis haar , Susanne Zwarts, verkeerd en onjuist behandeld hebben

Toen ik voor de rechter commissaris moest verschijnen dat hoorde ik pas op de dag zelf ,om te beginnen waarschuwde de aldaar de vrouwelijke psychiater van het Zorg Boulevard Kliniek van Delta, Antes, Parnassia ondergetekende, dat als ik mij voor de Rechter Commissaris voor het IBS niet goed zou gedragen dat ik platgespoten zou worden.

Het was allemaal heel hektisch ,de advocaat was er weer maar omdat ondergetekende niets had besproken met hem weigerde ik dat hij mij zou verdedigen ,ik wilde hem er absoluut hem er niet bij hebben,het werd schreeuwen naar elkaar uiteindelijk vertrok hij door de rechter commissaris en moest de advocaat meester Schwab op de gang wachten.

Ik had niets aan hem.

Ik heb geprobeerd uit te leggen aan hem wat er aan de hand was maar dat werd mij door de kliniek van Delta, Antes, Parnassia en de advocaat Schwab en de rechter commissaris compleet onmogelijk gemaakt.

Vlak voordat ik voor de rechter-commissaris moest komen kwam er plotsklaps, een man , mijn kamer binnen hij stelde zich voor als advocaat ,met naam Schwab, hij pakte uit een al geopende grote envelop een paar papiertjes waarvan hij een paar regels van voorlas ,voor de rest zei hij niet veel meer, hij gaf zijn visite kaartje aan mij en ik mijn visitekaartje met het verzoek naar mijn website te kijken tevens wilde ik mijn USB stick aan hem geven,

( 64 gigabit , massa opslag ) ondergetekende vertelde de advocaat dat mijn manusscript erop stond en mijn dossier van mijn delict en alle gegevens van de beschuldigingen dat mijn arts IS ( Ineke Sterrenburg ) mijn nieren vergiftigd heeft en dat het geen waan is , dat had mijn behandelend psychiater Fred van Essen en de verpleegkundigen van het Fact-team kunnen verklaren.

Ik eiste, bij de rechter commissaris voor het IBS en later bij de rechter voor de RM dat ik het woord zou mogen voeren als evangelist ,maar dat mocht ik niet.

Plus ik had geen kunstgebit en was zeer zwaar gedrogeerd ik heb de rechter commissaris nog verzocht haar onder vier ogen te spreken maar dat weigerde ze.

Opvallend was ook dat mijn behandelend psychiater Fred van Essen en mijn persoonlijk begeleiders niet aanwezig waren bij de zitting voor het IBS en later bij de rechter voor het geven van de rechtelijke machtiging.

Typerend was dat hij maanden later, eind juni 2019 ,terwijl ik door zijn abrupt stoppen met het anti-psychoticum middel Clozapine heftige ontwenningsverschijnselen kreeg ,hij had mij er niets over verteld ,inplaats van af te bouwen paste hij Cold Turkey toe.

In een opgenomen gesprek met diktafoon zegt dat hij zich in de valse beschuldigngen van Delta,Antes, Parnassia om mij een IBS en een RM aan te smeren zich er wel in kon vinden.

Iedereen weet en erkend ook en is bevestigd door de arts mevrouw Kloprogge 5 de verdieping van Zorgboulevard Kliniek ,van Delta, Antes, Parnassia ( Zwart op wit ) dat hij verkeerd gehandeld heeft en inplaats dat hij bij de rechter commissaris voor het IBS en bij de rechter voor een RM had moeten verklaren dat ik ziek werd door zijn verkeerd handelen.

Tevens had hij dan ook direct kunnen verklaren bij de rechter commissaris voor het IBS en de rechter voor de RM ,dat de aantygingen van Delta, Antes, Parnassia allemaal smerige leugens zijn nog steeds zijn

Inplaats daarvan kreeg ondergetekende bij het IBS en de RM te maken met gemene leugens achteraf zegt hij dan tegen mij dat hij zich zelf er wel in kan vinden.

( in de gemene leugens ) dan valt hij mij af.

Ondergetekende zou in een waan leven ,vergiftigings waan dat Delta ,Antes, Parnassia hem wilde vergiftigen en schuldig is aan de ongeneeslijke , onherstelbare beschadigingen aan zijn nieren door zijn arts IS.( Ineke Sterrenburg)

Tevens word er beweerd dat ondergetekende, zo gevaarlijk is dat hij iemand van het leven zal beroven en dat hij een ernstig gevaar loopt zichzelf iets aan te doen.

Hij zou zich zelf ernstig verwaarlozen en maatschappelijk ten onder gaan.

Hij zou namen van verpleegkundigen op zijn website hebben vermeld wat hij in zijn goede doen niet zou hebben gedaan bovendien zou hij een verpleegster op zijn kamer hebben getrokken om sexueel te willen doen.

De 5 de van de 7 de maand het jaar 2019 was de heer psychiater Fred van Essen op een vrijdag weer op bezoek bij mij thuis, ik heb hem duidelijk uitgelegd wat ik van het hele gebeuren vind omtrent mijn gedwongen opname voor IBS en RM in 2018 en 2019 in Zorgboulevard Kliniek Delta, Antes ,Parnassia

Hij verklaarde ( opgenomen gesprek dictafoon met de psychiater Fred van Essen ) dat hij ook al zijn patienten precies hetzelfde behandeld als ondergetekende dus ook niet afbouwen maar in vergelijkbare situaties met andere patienten ook acuut stoppen met medicamenten ,in dit geval met anti-psychotica middel Clozapine , hij heeft mij niets verteld over de eventuele gevolgen ,ontwenningsverschijnselen bij het acuut stoppen ervan hij had volgens bijsluiters hem bekend en ook ondergetekende aangereikt door arts Kloprogge, uittreksel van de bijsluiter van Clozapine duidelijk dat hij voor de volle honderd % verkeerd gehandeld heeft.

Hij beweerd en zegt dat hij al zijn patienten exact dezelfde behandeling geeft en zal geven als hij ondergetekende heeft gegeven.

Er staat ook heel duidelijk in de originele bijsluiter over Clozapine vermeld dat je Clozapine het anti-psychoticum middel niet mag gebruiken bij ernstig zieke nieren maar dat krijg ik echter wel opgedrongen, nadat ik er achter kwam van de onherstelbare, ongeneeslijke zieke nieren door het anti-psychoticum middel Lithium in het jaar 2010 , tot heden vanaf 2010 tot 2019 ,heden krijg ik opnieuw Clozapine toegediend, gaat de behandelend psychiater Fred van Essen zo met zijn patienten om, duidelijk ook doordat hij acuut stopt met andere anti-psychoticum midel Clozapine, inplaats van af te bouwen,hij vind dat normaal ( opgenomen gesprek, dictafoon ).

De eerste maandag na mijn verjaardag 1 november 2018 na mijn gedwongen opname in Zorg Boulevard Kliniek ,Delta, Antes, Parnassia is hij psychiater Fred van Essen en het Fact team van de desbetreffende kliniek waar ik onder behandeling ben op de hoogte gebracht van mijn opname, maar bij de komst van de rechter-commissaris voor mijn IS en RM blonken mijn behandelend psychiater die schuldig is voor mijn gedwongen opname en zijn Fact team uit door afwezigheid niet alleen maar door uitsluitend de schuld van de desbetreffende kliniek waar ik een zeer ernstige klacht tegen heb, een klacht die alleen maar escaleerd maar ook een schuld door derden later te benoemen in dit proces.

Typisch ondergetekende heeft een zeer ernstige klacht tegen Delta ,Antes, Parnassia en word veroordeeld door hetzelfde instituut waar hij die klacht tegen heeft met duidelijke aanwijsbare leugens hoe heb ik mijzelf kunnen verdedigen, ik werd en word nog steeds voortdurend bedreigd en geestelijk gemarteld ook duidelijk te bewijzen.

Ook werd verteld dat ik gezegd zou hebben dat ik geen andere advocaat wilde hebben dat is dus niet juist ik heb terdege wel om een andere advocaat gevraagd ,namelijk advocaat Sander Janssen van de Holleeder affaire,dit is bevestigd door mijn arts mevrouw Kloprogge , Zorg Boulevard Kliniek ,Delta, Antes, Parnassia.

Zwart op wit, schriftelijk, ze heeft beloofd contact te zoeken met desbetreffende advocaat

Maar in de eerste plaats wil ik het recht hebben om als evangelist voor mijzelf te kunnen mogen pleiten in de rechtzaal.

In mijn manusscript staan alle gegevens dat ik geen eerlijk proces heb gekregen over het delict in januari 1978 te Wirdum ,verklaringen die mijn onschuld had kunnen bewijzen ontbreken, deze verklaringen zijn volgens de strafgriffie in Groningen niet opgenomen in het dossier.

Ik heb ook contact gekregen met toenmalige advocaat Wil van Houtum ,ze was toen in 1978 een jaar of 20 in ieder geval niet ouder dan 23 jaar.

Direct na het delict kreeg ik ongeveer 10 minuten of een kwartiertje een gesprek met haar.

De volgende dag voor de rechter commissaris fluisterde ,waarschijnlijk mijn advocaat Wil van Houtum mij in het oor, bekennen 1 jaar cel , niet bekennen 18 jaar cel.

Had ik keus.

Ze vertelde mij, nadat ik voor het eerst ( ruim 40 jaar later nadat ik het dossier voor het eerst in beide handen kreeg ) dat ze het heel spijtig vind maar ze heeft een beroerte gehad en kan zich daardoor weinig herinneren ( emails in mijn bezit ) maar ze adviseerde mij bij de Deken van Rotterdam om een advocaat te vragen om herziening aan te vragen.

Ook alle gegevens van het Medisch Tucht College in Den Haag die beide zaken over mijn nierbeschadigingen en het You Tube filmpje door mijn arts Ineke Sterrenburg behandelde.

staan op mijn website en staan in mijn manusscript

Het Medisch Tucht College liet zich maar al te gewillig meeslepen in de leugens van mijn arts IS ( Ineke Sterrenburg )

Feit is mijn nieren werkten in 2014 ,december nog slechts voor 26% ,staat in mijn Medisch Dossier , erkent word dat het vrijwel 100% zeker is dat het door Lithium is gekomen maar niemand wil verantwoording nemen.

Er waren alternatieven maar die werden mij onthouden, plus ze , IS, heeft vanaf de eerste beschadigingen al voor het jaar 2005 alles verzwegen plus ze loog toen ik er toevallig achterkwam van de beschadigingen in het jaar 2010, doordat ik wat ik dacht dat ik gezonde nieren had ,door een voorgenomen nierdonatie bij professor Weimar, nefroloog, nierspecialist, Erasmusziekenhuis ,Rotterdam

Ze, IS, ( Ineke Sterrenburg ) voelde nattigheid en ze vertelde mij ( ook zwart op wit ) pas enkele dagen voor mijn gesprek over een nierdonatie dat mijn nieren goedaardig beschadigd waren,lichtbeschadigd maar ik zou geen blijvende schade ondervinden.

En nog steeds wil de directie van Delta,Antes, Parnassia niet erkennen en bevestigen dat mijn arts , IS ( Ineke Sterrenburg ) fout gehandeld heeft.

Maar hoe kan Delta,Antes,Parnassia verder gaan in haar behandeling van haar patienten als ernstige fouten niet erkend en bevestigd worden.

Niemand wil verantwoording nemen ,ik word midden in mijn gezicht uitgelachen door de directeur van Beek ,( opgenomen gesprek ,dictafoon ) met de woorden “ Pech gehad “ als ik zeg bewijzen heb , ook nieuwe bewijzen die ik wel aan hem ( directeur van Beek van Delta, antes, Parnassia ) mag geven , hij beloofd dan dat hij er na zal kijken maar als ik bij een gesprek met hem waar de PVP Sander Janssen bij is , hem er navraagt wil hij niets zeggen wat hij van de bewijzen en nieuwe bewijzen ervan vind of de bewijzen dat een van zijn artsen IS ( Ineke Sterrenburg ) ondergetekende ernstig onherstelbaar, ongeneeslijk beschadigd heeft en van de beschuldigen van het maken van een persvers filmpje van mijn vriend Ruben ,die zijn leven lang verlamd is geweest vanaf zijn middel op zijn sterfbed en dat filmpje op You Tube zou hebben geplaatst.

Mijn behandelend psychiater Fred van Essen heeft eind september in een opgenomen gesprek met video beelden erkent dat de oorzaak van mijn onherstelbare nieren is gekomen door Lithium.

Het komt voor mij waarschijnlijk te laat mijn nieren werken nog voor ongeveer 28% maar ik wil en moet weten ben ik het enige slachtoffer van haar of heeft ze al haar andere patienten dezelfde foutieve procedure ,behandelwijze gegeven als ondergetekende en als deze foutieve behandeling van mijn arts IS ( Ineke Sterrenburg) door het Medisch Tucht College in den Haag en door de directie van Antes word goedgekeurd geld dit dan voor het hele land.

Ook de directrice Els van Bezouwen van Delta, Antes, Parnasia spreekt dan van een mankement over de beschadigen van nieren van ondergetekende.

In landsbelang moet ik wel verder gaan met mijn missie want als iedereen hand in hand loopt met de leugens van IS ( Ineke Sterrenburg ) ben ik bang dat deze foute procedure en handelswijze in heel het land gehanteerd word.

Mijn missie is dat ik de duivelse idiologie van haat en leugens op Delta, Antes en Parnassia en nu ook in Nederland de gifmoorden door drugs en medicijnen en sigaret door IS ( ineke Sterrenburg ) en IS ( Islamitisch Staat) en haar Djihadisten zal stoppen door eventueel als martelaar te sterven voor de vrijheid van ons volk

  • Share post

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *