Ex-TBS’ers vechten tegen de bierkaai

Ex-Tbs’ers hebben vaak de grootste moeite om geaccepteerd te worden door de maatschappij. Frans Kroll uit Poortugaal onderging het aan den lijve. Ik leid nu al jaren een normaal leven, maar je houdt dat stempel. Het is vechten tegen de bierkaai

Kroll merkte het vooral bij sollicitaties. “Ik leef nu tien jaar zelfstandig in Poortugaal. Ik werk bij de boerderij en de fietsenmakerij van Delta. Maar als ik ander werk zocht, dan ging het toch weer over de TBS”.

Dood van zijn dochtertje
Frans Kroll (58) schreef een boek over zijn leven, De Terugkeer geheten. Hij vertelt daarin over die zwarte dag in 1978 toen hij zijn dochtertje van acht maanden oud doodde. “Ik dacht dat mijn vrouw vreemd ging en vertrok per taxi vanuit Rotterdam naar Delfzijl om bij mijn moeder te gaan wonen. Maar zij weigerde dat en ik werd teruggestuurd naar Rotterdam”.

Onderweg sloegen bij Frans de stoppen door. De taxichauffeur kon niet verhinderen dat hij dochter Natasja om het leven bracht. “Ik snap nog steeds niet waarom ik het heb gedaan. Het moet een psychose zijn geweest”.

Daad van zelfvernietiging
De psychiater die hem destijds onderzocht, de vermaarde professor Frank Beyaert, stelde vast dat Frans Kroll met zijn daad eigenlijk zichzelf wilde vernietigen. Het was toen een man die zich volkomen waardeloos voelde. Aan de moord was een leven met drugs en alcohol voorafgegaan. In de TBS-kliniek wordt hij aan zijn psychische stoornissen behandeld.

Na de TBS gaat hij naar Delta Psychiatrisch Ziekenhuis in Poortugaal. Ook nu hij al geruime tijd op zichzelf woont, staat hij nog altijd onder toezicht van Delta. “Ze komen twee keer per week langs om te zien of mijn huis een beetje netjes is en of ik mijn medicijnen inneem”.

Bijwerkingen Lithium
Frans Kroll slikt al 20 jaar lithium. Het medicijn werkt goed -Kroll is nooit meer in aanraking met justitie geweest- maar heeft wel een nare bijwerking: het kan de nieren beschadigen. “Dat hebben ze mij nooit verteld en ik overweeg daarom een klacht tegen de arts”.

Ook daarover is in De Terugkeer genoeg te lezen: hoe Frans Kroll als mondige patiënt altijd voor zijn rechten probeert op te komen. “Ik ben nooit bij de pakken neer gaan neerzitten. Ik heb mijn EHBO gehaald, organiseerde sporttoernooien, volgde fotocursussen. Maar ja, er hoeft maar één TBS’er in de fout te gaan en het hele land staat op zijn kop. En daar worden mensen als ik ook altijd op aangekeken”.

  • Share post

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *